บทที่ 85 85

ตอนนี้ณกรได้แต่ล้มตัวนอนบนโซฟานุ่มแล้วเหม่อมองเพดาน แขนนั้นก่ายหน้าผากหวนนึกถึงคำพูดของปองภพซ้ำๆ หลังจากที่เขารวบรวมความกล้า เดินเข้าไปสารภาพความผิดของตัวเอง

ท่านไม่แสดงความโกรธเกลียด มีเพียงความเย็นชาที่แผ่ซ่านออกมาจนเขารู้สึกเย็นวาบที่หลังคอ ไม่มีความเกรี้ยวกราดอย่างที่เขาคาดคะเนไว้ มีเพียงความนิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ