บทที่ 93 93

เธอติดกับอยู่ในวังวนที่แสนเจ็บปวด ยังคงจดจำช่วงวินาทีที่อ้อมแขนแกร่งดึงเธอเข้าหาตัวก่อนที่จะโดนคลื่นซัดไปไกล

แม้แต่เหตุการณ์เมื่อครู่ที่เขาพยายามเหวี่ยงร่างเธอไปอีกทางเพื่อรับมีดแทนกัน มันฉายชัดอยู่ในหัวราวกับตอกย้ำซ้ำๆ ว่าไม่ใช่ความฝันอย่างที่ภาวนา

“ฮึก...” ใยไหมสะอื้นฮัก ฝ่ามือตัวเองยังเปรอะไปด้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ