บทที่ 98 98

ณกรที่ได้ยินแบบนั้นถึงกับคลี่ยิ้มแล้ววาดวงแขนกอดเอวบางไว้อย่างหลวมๆ

“พี่ไม่มีวันทำแบบนั้น” รู้ว่าน้องเป็นคนอ่อนนอกแข็งใน

การตัดสินใจของเธอไม่ใช่เรื่องล้อเล่น รสชาติความเจ็บปวดที่ได้ลิ้มรสมานั้นเขาไม่กล้าทำอะไรแบบเดิมอีก

“สาบานด้วยชีวิต”

“ค่ะ” ใยไหมคลี่ยิ้มใช้สองมือประคองแก้มสากแล้วตบเบาๆ “ไหมขอไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ