บทที่ 42 ไม่ควรปล่อยไว้นาน

ยศธรโทรมาหลังจากมิลินขึ้นห้องได้ไม่นาน เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จ กำลังจะเดินไปดูยอร์นที่ห้องนอน แต่เมื่อเห็นชื่อบนหน้าจอก็กดรับสายทันที

“ว่าไง”

“ถึงบ้านแล้วครับผม”

“อืม ดีแล้ว”

“แค่นี้เหรอ”

“แล้วจะให้พูดอะไรอีก”

“ไม่ถามหน่อยเหรอว่าขับรถเหนื่อยไหม”

“เมื่อกี้คุณยังขับรถมาส่งฉันได้อยู่เลย ไม่น่าจะเหนื่อยหรอก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ