บทที่ 25 ไม้กันหมาที่น่ากิน

เช้าวันรุ่งขึ้น ณ เพนต์เฮาส์

หนัก...

ความรู้สึกที่ปลุกฉันให้ตื่นจากฝันหวานคือความหนักที่เหมือนโดนหินทับที่พุง และความร้อนระอุที่แผ่ออกมาจากเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดใหญ่ที่นอนเบียดอยู่ข้างหลัง

ฉันขยับตัวยุกยิกอย่างรำคาญ พยายามจะถีบไอ้ก้อนความร้อนนั่นออกไป แต่ท่อนขาหนัก ๆ ที่ก่ายทับขาฉันอยู่กลับรัดแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ