บทที่ 41 พิสูจน์ความจริง

"พิมพ์..." เขาออกคำสั่งเสียงพร่า ริมฝีปากร้อนผ่าวขบเม้มที่ใบหู

"บอกคนอ่านซิว่านิ้วของผมมันวิเศษแค่ไหน มันทำให้คุณร่อนเอวรับแบบนี้ได้ยังไง"

"มัน... อื้อ... มันเสียว... พิมพ์ไม่ไหวแล้ว"

"ห้ามหยุด ถ้าหยุดผมจะเพิ่มความเร็ว"

ว่าแล้วนิ้วร้ายกาจของเขาก็เร่งจังหวะขึ้นจริง ๆ ตามคำขู่ เขาขยับข้อมือรัวเร็ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ