บทที่ 44 ฉันพิมพ์ภาษาต่างดาวไปได้ไงเนี่ย?

ความเงียบสงบภายในห้องนอนส่วนตัวช่วยเยียวยาจิตใจที่บอบช้ำได้ดีกว่านาฬิกาปลุก ฉันค่อย ๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นบนเตียงนอนหนานุ่มในห้องพักที่กู้หยางยกให้เป็นอาณาเขตของฉัน

แต่ทันทีที่ขยับตัว ความรู้สึกเหมือนร่างกายถูกถอดชิ้นส่วนแล้วประกอบกลับเข้าไปใหม่แบบผิด ๆ ถูก ๆ ก็แล่นปราดเข้ามา โดยเฉพาะช่วงเอวและสะโพกที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ