บทที่ 62 ตามคนมาช่วย

"บอส อดทนหน่อยนะคะ ห้ามหลับนะ"

ฉันกัดฟันพูดเสียงสั่น พยายามประคองร่างสูงใหญ่ที่หนักอึ้งของกู้หยางให้เดินฝ่าดงเศษกระจกที่เกลื่อนพื้นกลับเข้ามาในห้องนอน กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งผสมปนเปกับกลิ่นดินและกลิ่นฝนสร้างความรู้สึกคลื่นเหียนจนฉันอยากจะอาเจียน แต่สถานการณ์ตรงหน้าบีบบังคับให้ฉันต้องกลืนก้อนสะอื้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ