บทที่ 79 อย่าโกรธคุณแม่เลยนะ

การเดินทางข้ามเมืองด้วยเครื่องบินส่วนตัวที่สะดวกสบายราวกับนั่งอยู่บนก้อนเมฆ (แถมยังได้กินอาหารว่างระดับมิชลิน) จบลงอย่างรวดเร็วเกินคาด โดยมีคุณนายกู้นั่งคุมเชิงอยู่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามตลอดการเดินทาง คอยจ้องมองหน้าท้องฉันสลับกับป้อนผลไม้ให้กู้หยาง ราวกับผู้คุมนักโทษวีไอพี

ทว่า... การเดินทางที่แท้จริงเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ