บทที่ 88 ไปด้วยไม่ได้ค่ะ

ครืด...

เสียงรูดซิปที่ฝืดเคืองดังขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในห้องแต่งตัวสุดหรู ฉันกัดฟันเกร็งหน้าท้อง (ที่แบนราบสนิท) พลางพยายามยัดเยียดวัตถุทรงกลมนุ่มนิ่มเข้าไปใต้ชุดเดรสผ้าฝ้ายตัวโคร่งอย่างทุลักทุเล

'เข้าไปสิลูก... เข้าไปดี ๆ อย่าดื้อกับแม่นะ'

ฉันไม่ได้กำลังคุยกับทารกในครรภ์แต่อย่างใด แต่กำลังเจร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ