บทที่ 96 แฝดสามมหาประลัย

เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีและเสียงปรบมือเกรียวกราวค่อย ๆ แผ่วจางลงเมื่อเราเดินห่างออกมาจากบริเวณฮอลล์จัดงาน แสงแฟลชวูบวาบที่เคยสาดส่องจนตาพร่ามัวถูกแทนที่ด้วยแสงไฟนีออนสีนวลตาของลานจอดรถวีไอพี

"เฮ้อ"

ฉันเป่าปากออกมาแรง ๆ อย่างโล่งอก ทันทีที่พ้นจากสายตาประชาชน ความสง่าผ่าเผยแบบนางพญาที่เก๊กมาตลอดหลา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ