บทที่ 32 ตอนที่ 27 ขี้น้อยใจ

ตอนที่ 27 ขี้น้อยใจ

“ตายแล้วหนูนัดทำไมขอบตาคล้ำขนาดนั้นล่ะลูก แพ้ท้องหนักเลยเหรอคะ แม่ว่าเราลาหยุดสักวันดีกว่าไหม” ณัฐวดีชะงักค้างอยู่ที่ราวบันได เธอพยายามสูดลมหายใจเข้าและยิ้มออกมาเหมือนกับว่าไม่มีอะไร

ความจริงหญิงสาวไม่คิดเลยว่าแม่สามีจะมาหาเธอตั้งแต่เช้าแบบนี้ หากจะให้พูดตามความรู้สึกของตนเองจร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ