บทที่ 8 ตอนที่ 6เมียตามคำสั่ง/ตอนปลาย
ตอนที่ 6เมียตามคำสั่ง/ตอนปลาย
“นนท์ถ้าพ่อไม่ได้มีแกคนเดียวพ่อจะไม่ยุ่งกับชีวิตแกเลย จะไม่สนด้วยว่าแกจะแต่งงานกับใครหรือไปไหนมาไหนยังไง แต่เพราะพ่อกับแม่มีแกคนเดียว แม่แกก็รักหนูนัดเหมือนลูกสาวตัวเอง ก่อนที่คุณขวัญจะคิดสั้น เธอเคยเอ่ยปากฝากฝังลูกสาวคนเดียวของเธอกับแม่เราเอาไว้ อีกอย่างคุณตาของหนูนัดก็มีบุญคุณช่วยชีวิตคุณปู่ของนนท์เอาไว้ แต่ต่อให้ไม่พูดถึงความรักที่แม่เรามีให้ เอาแค่บุญคุณครั้งก่อน ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเราต้องสำนึกแล้วละ เพราะช่วยชีวิตคุณปู่ คุณตาหนูนัดจึงต้องถูกศัตรูของเราฆ่าตาย หลังจากนั้นบ้านวุฒิเสถียรก็แทบจะทรงตัวไม่อยู่”รัชพงศ์ถอนหายใจมองใบหน้าลูกชายด้วยความสงสาร
รู้ดีว่ายุคสมัยนี้ไม่มีใครเขาคลุมถุงชนกันแล้ว แต่ตระกูลดัง ๆ ก็ไม่มีใครคว้าเอาเด็กใจแตกมาเป็นเมียเหมือนกัน ยิ่งตระกูลเก่าแก่เช่นโรจนเมธีกุลก็ยิ่งต้องระวังมากกว่าปกติ รัชชานนท์ฟังคุณพ่อพูดนิ่ง ๆ แต่ในใจกลับเถียงไม่หยุด ต่อให้ช่วยคุณปู่แล้วไง คุณปู่ก็ดูแลบ้านนั้นเป็นอย่างดีไม่ใช่หรือ
“แม่เขาอยากได้หลาน พ่อเองก็อยากได้ ก่อนที่พ่อจะตายจากโลกนี้ไป ขอให้พ่อได้ปั้นนักการเมืองรุ่นต่อไปของตระกูลสักคนเถอะนะนนท์ ไม่อย่างนั้นพ่อคงผิดต่อต้นตระกูลเราแน่ ๆ นนท์ก็รู้ตระกูลเราเล่นการเมืองมาตลอด”
หากจะไล่ไปถึงอดีตตระกูลโรจนเมธีกุล ก็เล่นการเมืองมาทุกยุคทุกสมัย แล้วจะให้สิ้นสุดลงที่รุ่นเขาได้อย่างไร
“ผมเข้าใจแล้วครับ”เห็นว่าลูกชายเข้าใจแล้วคนเป็นพ่อก็ไม่ได้รั้งเอาไว้อีก
รัชชานนท์เดินหน้าตึงเข้ามาในบ้าน เขากระแทกเท้าเดินขึ้นไปบนชั้นสอง หยุดขาที่ก้าวเลยประตูห้องนอนของภรรยาในนาม ก่อนจะหมุนลูกบิดเปิดเข้าไป
“ยัยหนูผีเธอกล้ามากนะ”มือหนากระชากคนที่กำลังหลับสนิทใต้ผ้าห่มขึ้น ณัฐวดีสะดุ้งตกใจดึงแขนตนเองกลับมา พลางมองเขาอย่างไม่พอใจ
“เป็นบ้าอะไรหมอนนท์ เมาก็กลับไปนอนห้องตัวเอง อย่ามายุ่งกับฉัน ฉันจะนอน!!!...”
“นอนเหรอ...หึ!!!...ไม่ใช่รอฉันมามอบความเป็นผัวให้หรอกเหรอ อย่ามาเถียงว่าไม่ได้รอ ขนาดประตูห้องยังไม่ล็อกหน้าด้าน!!!...”
มือหนาผลักหญิงสาวล้มลงไปนอนบนเตียง ร่างบางกลิ้งล้มจนชุดนอนที่สวมใส่เปิดออก กางเกงในลายหมีสีฟ้าปรากฏขึ้นต่อหน้า รัชชานนท์มองอย่างรังเกียจกางเกงในประหลาด ๆ เธอรีบดึงกระโปรงลง ตวัดฝ่ามือบนใบหน้าหล่อ ๆ อย่างลืมตัว
เพียะ!!!...เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าดังก้องไปทั้งห้อง คนทั้งคู่ต่างก็ชะงักค้างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น
รัชชานนท์สูดลมหายใจเข้า ตั้งแต่เกิดมาไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าตบหน้าเขามาก่อน
“นังหนูผี!!!...”
“คุณมาผลักฉันก่อน อย่าเข้ามานะ ไม่อย่างนั้นฉันจะสู้ตายให้ดู”หญิงสาวกระโดดขึ้นไปยืนบนเตียง ยกมือตั้งการ์ดขึ้นเตรียมพร้อม เอาสิเธอเองก็เรียนแม่ไม้มวยไทยมาก่อน จะตีก็ตีให้ตาย หากเธอรอดเมื่อไรจะไม่ปล่อยเอาไว้แน่ หย่าสายฟ้าแลบแล้วอย่างไรใครแคร์
“อย่า คิด สู้ กับ ฉัน”เสียงเข้มเอ่ยลอดไรฟัน จ้องหน้าเหมือนดังศัตรูคู่อาฆาต
“คุณก็ถอยออกไปสิ”หญิงสาวต่อรองแต่ไม่ลดการป้องกันตัว
“ยัยหนูผีเธอแต่งงานกับฉันแล้ว เธอก็ต้องทำหน้าที่ตัวเอง ฉันจะนอนกับเธอ เธอก็อ้าขาให้ฉัน มีลูกให้ฉันเมื่อไร ฉันก็จะหย่าให้เธอเมื่อนั้น หลังจากนี้จะไปตายห่าที่ไหนก็ไสหัวไป คลินิกนั่นฉันก็ยกให้แลกกับลูกที่เธอคลอดออกมา”
“แกสิไปตายห่าไอ้หมอหมา”คนตัวเล็กถลึงตาใส่มีสิทธิ์อะไรมาไล่คนอื่นไปตาย รัชชานนท์ได้ยินคำพูดของหญิงสาวก็ตั้งท่าจะกระโจนเข้าใส่ แต่แล้วเมื่อได้ยินคำว่าหย่า เธอก็รีบยกมือขึ้นเหมือนยอมแพ้
“เดี๋ยว ๆ ฉันต้องมีสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกด้วย แบ่งเวลากันไปเลย”ต่างก็หยุดนิ่งมองหน้ากัน หน้าอกอวบกระเพื่อมตามลมหายใจ
ณัฐวดีรู้ดีว่าตนเองแต่งให้เขาแล้ว เขาย่อมมีสิทธิ์ที่จะหลับนอนกับเธอ และอีกอย่างผู้มีพระคุณของเธออยากอุ้มหลาน หากตั้งท้องแล้วตอบแทนบุญคุณได้ ให้เธอตั้งท้องสัก 3-4 ท้องเธอก็ยอม
“ถอดเสื้อผ้าและลงมานอน”เขากระชากเธอลงมา คร่อมตัวขึ้นไปทับกดจมูกจูบไซ้ไปที่ซอกคอระหง
กลิ่นแป้งเด็กหอมกรุ่น เป็นกลิ่นที่เขาไม่เคยได้จากผู้หญิงคนไหน แต่กลับกระตุ้นความต้องการเขาได้ดีกว่าที่ผ่านมาอยู่ ๆ เจ้าลูกชายใต้กางเกงก็ตื่นตัวดันจะออกมาข้างนอก จนปวดหนึบไปทั้งลำ มือหนาบีบเคล้นเต้าอวบ คิดว่าใส่เสื้อในดันทรงเสียอีก ไม่คิดว่าจะเนื้อแท้
“ดะ...เดี๋ยวก่อน”ร่างบางเอียงคอหนีปลายจมูกโด่งที่ซุกไซ้ลงมา ขนลุกไปทั้งตัว อีตานี่มีโรคติดต่อหรือเปล่าก็ไม่รู้
“ฉันบอกแล้วไง คิดจะแต่งกับฉันก็ต้องทำหน้าที่เมียตามคำสั่ง”
“ฉันรู้แล้ว ความจำฉันยังดี แต่วันนี้ไม่ได้”
“ทำไม?”
“ฉันเป็นเมนส์”ริมฝีปากที่จูบลงบนเนินอกหยุดนิ่ง เขาผละตัวขึ้นมองใบหน้าหวานที่ยิ้มยียวน เหมือนโลกพลิกหงายพลิกคว่ำ ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าตะเบ็งเสียงด่าออกมาดังลั่น
“ยัยหนูผี!!!...ยัยชั่วเอ๊ย!!!...”
“ฮ่า ๆ ๆ ใช้บริการเมียน้อยทั้งห้าไปก่อนนะไอ้ลูกวัว” ขาเรียวถีบออกไปจนคนบนร่างกระเด็นออกไปนั่งก้นกระแทกเตียง
ร่างสูงถลึงตาใส่พลันลุกเดินออกไปจากห้อง แต่กระนั้นก็ไม่ลืมที่จะกระชากประตูปิดเสียงดัง
