บทที่ 11 เป็นหมอ...ดูดบุหรี่ได้ด้วยเหรอ

ก่อนจะเดินเข้าบ้าน ฉันแอบชะเง้อมองซ้ายมองขวาอย่างระมัดระวัง...เงียบเชียบราวกับขโมยที่ย่องขึ้นบ้านใครสักคน แต่ยังไม่ทันก้าวพ้นเงาใต้ชายคา ฝีเท้าก็ต้องชะงักลงทันที

กลิ่นควันบุหรี่บางเบาแตะปลายจมูก กลิ่นไม่คุ้น...แต่กลับทำให้หัวใจเต้นสะดุดอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ฉันเหลียวมองตามกลิ่นไปตามสัญชาตญาณ ก่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ