บทที่ 14 ได้พี่แล้วคิดจะฟันแล้วทิ้งเหรอ

รถแล่นเรื่อยไปบนถนนสายเปลี่ยว มีเพียงเสียงลมแผ่วเบาปะทะกระจก กับเสียงลมหายใจของฉัน...ที่เริ่มไม่เป็นจังหวะ

ในรถเงียบสนิทไม่มีใครพูดอะไรสักคำแต่ฉันรู้... ว่าหมอเวย์กำลังมอง

คนขับรถหน้าตาดีแต่นิสัยไม่ค่อยดีคนนั้น ต่อให้ทำเป็นเงียบแค่ไหนสายตาก็ยังคงเฉือนมาอย่างจงใจ

มุมปากเขาโค้งน้อย ๆ อย่างคนรู้ทันย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ