บทที่ 17 จำพี่ได้รึยัง

ริมฝีปากเขาแตะลงมาอย่างนุ่มนวลในตอนแรก...อ่อนโยนราวกับสัมผัสจากความฝัน

อุณหภูมิในอกฉันพุ่งทะยานขึ้นทันทีที่ผิวสัมผัสกัน

ลมหายใจสะดุดไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เปลือกตาจะปิดลงอย่างช้า ๆ ราวกับร่างกายยอมแพ้ต่อสัมผัสนั้นโดยไม่มีเงื่อนไข

แต่เพียงไม่กี่วินาที ทุกอย่างเปลี่ยนไป

จูบนั้นพลิกจากความอ่อนโยนกลายเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ