บทที่ 22 น่ารัก...เหมือนตุ๊กตา...

เช้าวันที่ 13 เมษายน ไม่ใช่เช้าที่สดใสเท่าไหร่...

เมื่อคืนดันไปเล่นเกมกับพี่แพทกับหมอเวย์ยันตีสอง พอตื่นมาอีกที ฉันยังนอนแผ่อยู่บนเตียง ส่วนคนที่เคยนั่งหัวเราะข้าง ๆ หายวับเหมือนไม่มีตัวตน

เช้านี้ทุกบ้านแต่งตัวพร้อมจะไปวัด รวมถึงบ้านของฉัน...

แม่ใหญ่พิมพ์กำลังยืนชายผ้าซิ่น พ่อใหญ่เพลินก็นั่งขัดขั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ