บทที่ 23 พร้อมเมื่อไหร่ก็บอก

วัดประจำหมู่บ้าน

ทุกคนต่างแต่งกายด้วยชุดผ้าไทยสีเรียบ สมกับเป็นเช้าของวันขึ้นปีใหม่ไทย เสียงระฆังวัดดังแว่ว ๆ ลอยมากับกลิ่นธูปอ่อน ๆ ตามลม ผู้คนทยอยกันเข้ามาในศาลาการเปรียญ เสื่อผืนใหญ่ถูกปูเรียงกันเป็นแนวยาวไปตลอดแนวโบสถ์

กลุ่มคนเฒ่าคนแก่จับกลุ่มกันตรงหน้าบันไดวัด เสียงหัวเราะเบา ๆ กับเสียงแซวโต้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ