บทที่ 25 จะได้จำ...ว่าตัวเองมีผัวชื่อเวย์

ฉันดีดตัวลุกขึ้น รีบวิ่งไปทางประตู แต่ช้าไป...

แกร๊ก

เสียงเปิดประตูดังขึ้นก่อน พร้อมกับเงาร่างสูงที่คุ้นตา ใบหน้าเรียบนิ่ง ดวงตาคมที่จ้องตรงมาไม่กะพริบ หมอเวย์

เขาเข้ามา...แล้วล็อกประตู นิ้วเรียวยาวหมุนกลอนลงอย่างใจเย็น ไม่พูด ไม่อธิบาย ไม่รีบ แต่ทุกการกระทำของเขาทำให้ใจฉันเต้นแรงจนแทบลืมหายใจ

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ