บทที่ 26 ผู้หญิงคนแรก

หมอเวย์ก้มลงมาใกล้อีกครั้ง ริมฝีปากของเขาเฉียดใบหูฉันนิดเดียว ลมหายใจอุ่น ๆ เป่ารินจนสั่นไปทั้งร่าง

“ตอบด้วยเสียงสิครับ...” เสียงนุ่มต่ำกระซิบเบา ๆ ชิดข้างแก้ม

น้ำเสียงเจือเจ้าเล่ห์จนฉันขนลุกซู่ แต่เขายังไม่จบ

“ไม่งั้น...” เขาเว้นจังหวะ ปล่อยให้ใจฉันเต้นโครมครามจนน่ากลัวว่ามันจะระเบิดคาอก

ฉันยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ