บทที่ 32 คนนี้ของพาย

สนามหน้าโรงพยาบาลวันนี้ดูคึกคักกว่าทุกวัน เสื่อผืนใหญ่ถูกปูเรียงกันใต้ร่มไม้ โต๊ะไม้เตี้ย ๆ วางของเซ่น ดอกไม้ ธูปเทียนครบครัน กลิ่นหอมของข้าวต้มมัดลอยมากับลมเย็น ๆ ชวนให้อบอุ่นแบบแปลก ๆ

ฉันนั่งอยู่บนเสื่อ แถวหน้าแถวเดียวกับหมอเวย์ที่นั่งตัวตรงอยู่ข้าง ๆ ถัดไปเป็นพี่แพท และเหล่านิสิตแพทย์ที่มาฝึกงาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ