บทที่ 34 พี่เตือนความจำให้เอง

“งั้น...ที่เมาคืนนั้น...”

“หมอก็รู้จักเค้าอยู่แล้วสิ”

พอพูดออกไป ก็รู้สึกว่าตัวเองโง่ชะมัด ทำไมถึงไม่เคยนึกสงสัยมาก่อนเลยนะ

หมอเวย์เลิกคิ้วนิด ๆ ยิ้มบาง ๆ ไม่ตอบ

ยิ่งคิดฉันก็ยิ่งทำหน้าเหมือนลูกแมวโดนน้ำสาด

“แล้ว...ทำไมถึงทำกับเค้าแบบนั้นล่ะ...” เสียงฉันเบาลงจนแทบไม่ได้ยิน

โอเค...รู้ว่าตัวเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ