บทที่ 39 แค่แฟนก่อนมั้ยหมอ

วันต่อมา...

ประตูรั้วบ้านหรูเปิดออกช้า ๆ ฉันนั่งนิ่งบนเบาะข้างคนขับ มือที่กำแน่นจนเหงื่อชื้นบ่งบอกถึงความประหม่าที่แทบระงับไม่อยู่

หมอเวย์จอดรถด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ราวกับไม่มีอะไรต้องกังวลแม้แต่น้อย ในขณะที่ฉัน... แค่คิดว่ากำลังจะเจอ ‘คุณแม่’ หัวใจก็เต้นแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก

เขาอ้อมมาเปิดประตูให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ