บทที่ 42 ร่างกายของพาย...เป็นของพี่คนเดียว

ประตูคอนโดปิดดัง ปัง! เสียงนั้นสะท้อนก้องในอก

ฉันยืนพิงบานประตู หอบหายใจเบา ๆ หัวใจเต้นแรงแทบทะลุออกมานอกอก หมอเวย์หันหลังล็อกประตูอย่างใจเย็น แผ่นหลังกว้างในเงาไฟสลัวดูทั้งน่ากลัว ทั้งน่าหลงใหล ฉันกลืนน้ำลายเงียบ ๆ พยายามกลั้นใจ ก่อนจะรีบพูดรวบ ๆ ด้วยเสียงสั่นนิด ๆ

“คือเค้าแค่ไปนั่งกับพริ้งเฉย ๆ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ