บทที่ 2 CHAPTER 1 ชอบให้ผู้หญิงทำ
CHAPTER 1 ชอบให้ผู้หญิงทำ
เบวูล์ฟ ชายหนุ่มอายุ 25 ปี ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลอรัณดา แน่นอนว่าทุกสิ่งทุกอย่างต้องตกหล่นมาอยู่ที่รุ่นสุดท้าย ทว่าในตอนนี้เขากลับหลงระเริงกับธุรกิจเรือ บ่อน กาสิโนเสียมากกว่า ทำให้งานบริษัทรวมไปถึงอย่างอื่นมีผู้เป็นพ่ออย่างป๊าเจ้าป่าคอยดูแล ในอนาคตเขาอาจต้องกลับมารับช่วงต่อจริงจัง แต่คงยังไม่ใช่..ตอนนี้
คลับ
"อาคีย์คิดว่าที่นี่กับที่เกาะ แบบไหนมันตื่นเต้นกว่า"
"ถ้าถามผมคงเป็นที่เกาะ เพราะห่างจากนาย หึหึ..." คีย์บอดี้การ์ดคนสนิทเพียงคนเดียวของเจ้าป่าเอ่ยขึ้นทีเล่นทีจริง เสียงหัวเราะในลำคอทำให้นายน้อยอย่างคุณเบลวูล์ฟหัวเราะตาม
เป็นอันรู้กัน หากห่างสายตานายปุ๊บเขาอยากจะทำอะไรก็ได้ไม่มีขอบไม่มีกฎเกณฑ์ ยิ่งถ้าได้รับคำสั่งให้มาดูแลนายน้อย 'หวานหมู'
"ผมก็คิดว่าที่เกาะดีกว่า พื้นที่ไม่กว้างมากแต่คือหนึ่งเดียว"
"ก็จริง อยู่ที่นั่นไปไหนไม่ได้ คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า"
"ขนาดนั้นเลยหรอครับ อาคีย์พูดเหมือนผมกดขี่ข่มเหงเลยนะ" เบวูล์ฟหันไปกดยิ้มมุมปากมองคนด้านข้างที่นั่งมองทางเข้าออก รอบด้านไม่ต่างกัน สลับหันมองอาหารตาในค่ำคืนนี้
"ผมว่าก็ทั้งกดทั้งขี่นะครับ หึหึ.."
"ผมไม่ใช่ป๊าสักหน่อย ไม่กดไม่ขี่ซ้ำแน่"
"อย่าเพิ่งมั่นใจไปครับ ตอนนายช่วงอายุเท่านี้ก็กำลังหลงระเริงสนุกกับงาน เล่นผู้หญิงอยู่ ของแบบนี้มันมีช่วงจังหวะ"
"ก็ต้องมีจังหวะอยู่แล้ว ไม่งั้นไม่ดิ้นแน่"
"มาขนาดนี้ คืนนี้คงต้องสักคนถูกไหมครับ"
"นาน ๆ จะมาสักที ลองของที่ผมหยิบติดมือมาหน่อยไหมครับ"
"ของดีเกาะเจ้าหรอครับ"
"ของดีเลยล่ะ อยู่ที่ว่าใครได้ลองมากกว่า"
"อยู่เกาะใช้บ่อยหรือเปล่า ผมคิดว่ามันมีผลเสียอยู่ไม่มากก็น้อย"
"ผมยังไม่เคยใช้ แต่กะจะใช้ที่นี่ กับใคร..สักคน" เบวูล์ฟว่าพลางกวาดตามองรอบด้าน เห็นหญิงสาวหน้าตาดีเหมือนแม่โคนมนับสิบกำลังหันมองมาทางเขา จึงชูแก้วเหล้าขึ้นคล้ายว่าชนแก้ว ทำผู้หญิงละแวกนั้นยิ้มกริ่มชูแก้วตามกันเป็นแถบ ที่มากไปกว่านั้นพวกหล่อนคงรู้กันถึงได้เข้าไปผลักและมีปัญหา ตบกระชากหัวกันอยู่กลางคลับ ภาพตรงหน้าทำชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอเงยหน้าสบตาอาคีย์
"ยกหนึ่งครั้ง ตบหนึ่งยก ปฏิบัติ" คีย์พูดพลางกลั้นขำ
"ฮ่า ๆ อาคีย์ ไม่ขนาดนั้น" เขาหันไปมองเหตุการณ์ชุลมุนเมื่อครู่ที่ตอนนี้มีการ์ดเข้ามาแยกแล้ว
"อยู่เกาะคงเป็นที่หมายตา"
"มีใครไม่อยากนอนกับผมบ้าง ถามแบบนี้จะดีกว่า"
"หุ่นแน่นขนาดนี้ ถ้าผมเป็นผู้หญิง จีบครับ!"
"อย่างผมอย่าจีบให้เสียเวลาเลยครับ แก้ผ้าเดินเข้ามาเลยดีกว่า"
"ไม่ได้ครับแบบนั้นมันดูง่ายจนเกินไป"
"ยากไปผมก็ไม่เอานะ รำคาญ ถ้ายังสดไม่เคยโดนจิ้มแบบนี้พอคุยกันได้"
"สุดท้ายแล้วผู้ชายก็เลือกแบบนี้"
"อาคีย์ไม่ชอบหรอ ถ้าผมเจอคงรู้สึกดีที่อย่างน้อยก็เป็นเรา ไม่รู้สิ ผมคิดว่ามันน่าทะนุถนอม แต่ถ้าเคยมีมาแล้วผมก็ไม่ติด แต่ส่วนใหญ่ที่เข้ามาก็หวังจับ ถามจริงผมมีอะไรดี ถ้าพ่อแม่ไม่รวยแค่หน้าตาดีพวกหล่อนจะเข้ามาไหม ?" เขาคิดสลับลูบไล้ปลายคาง ยกแก้วเหล้าที่วางอยู่ขึ้นมากระดกดื่ม
ถ้าไม่หล่อไม่รวย Kไม่ใหญ่ จะแล่นเอาร่างกายมาให้เอาหรือไง เหอะ! กูรวยครับแต่ไม่ได้โง่
"ข้อดีของนายน้อยอย่างแรกหล่อ สองคือรวยมาก สามตรงนั้นคงใหญ่เหมือนนาย"
"ผมต้องขอบคุณป๊าใช่ไหม ที่ให้หมามาใหญ่ขนาดนี้"
"เรื่องขนาดสำคัญนะครับ ลีลาดียิ่งเพิ่มไปอีกขั้น"
"ผมไม่ชอบทำ ชอบให้ผู้หญิงทำมากกว่า"
"พูดแบบนี้แสดงว่าชอบรุ่นใหญ่สินะครับ เด็กเอ๊าะ ๆ เขินอายตกรอบ!"
"จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกทั้งหมด แต่ส่วนใหญ่อายุมากกว่าผมหน่อยประสบการณ์โชกโชน ทำเร้าใจดี"
"แต่สองบ้านได้เมียเด็กหมดเลยนะครับ"
"ก็นั่นป๊ากับลุงราชา ไม่ใช่ผม"
"นายน้อยไม่คิดจองคุณเรน่าหรอครับ ตอนเด็ก ๆ เห็นวิ่งเล่นด้วยกันฟัดแก้มกันแทบทั้งวันทั้งคืน"
"แก้มยัยเด็กนั่นมันหอมนี่ครับ นุ่มนิ่มน่ารักดี ตอนนี้โตเป็นสาวมีผัวแล้วมั้งครับ" เขาว่าพลางลูบไล้ริมฝีปากหยักได้รูปของตัวเอง สลับหวนนึกถึงเรน่าสาวน้อยในวันวานเมื่อครั้งยังวัยเยาว์
ถ้าโตมาด้วยกันฉันคงกินเธอแน่ เด็กอะไรตัวโคตรหอม!
"เห็นว่าเรียนจบแล้วนะครับ คงบินกลับมาเร็ว ๆ นี้" คีย์ตอบกลับเอียงคอมองนายน้อยที่มีสีหน้าแปลกไป พลันคิดว่าเหตุการณ์วันวานคงย้อนกลับมาทำให้คนด้านข้างเขาคิดถึงอีกฝ่าย เหมือนกันกับที่คุณหนูเรน่าร้องไห้ขี้มูกโป่งในวันที่ต้องแยกจากกัน
"ก็ถือว่าทำความรู้จักกันใหม่อีกครั้งละมั้งครับ"
"..."
