บทที่ 48 ตอนที่ 47

“ได้ยินเพียงเท่านี้ก็สุขใจมากพอ ข้าไม่สนเรื่องอื่น” ชุนเฟินโอบกอดฮวาเจินช้าๆ พร้อมลูบหลังให้ด้วยรอยยิ้ม ฮวาเจินยกมือกอดตอบทันทีแม้จะมีความหนักอึ้งอยู่ในหัวก็ตาม ชิงหรงวางตำราลงอมยิ้มก่อนเดินออกไปปล่อยทั้งสองอยู่ตามลำพัง

“ข้ามีบางอย่างอยากให้ท่านชม” ชุนเฟินละตัวออกจับมือฮวาเจินยืนขึ้นก่อนเดินลงบันได...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ