บทที่ 99 ตอนที่ 98

เสียงฝีเท้าวิ่งแหวกเป็นทางยาวตามด้วยฝีเท้าเบาบวกกับเส้นผมสีขาวที่พลิ้วไหวตามสายลมหยุดอยู่กลางป่าดิบไร้เสียงสัตว์ใดๆ รบกวนยกเว้นเสียงหายใจที่ค่อยๆ ผ่อนให้คลายเหนื่อยเหลือบมองชายสามคนในชุดชนเผ่ายืนเผชิญหน้าคนที่สะกดรอยตาม ดาบสองคมชักออกจากฝักตวัดปัดป้องมีดใหญ่จากชายฉกรรจ์สามคนที่พุ่งเข้าหาอย่างไม่พูดไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ