บทที่ 13 แรงหึง

บทที่ 12

แรงหึง

“อะไรนะคะ อื้อ!” เขาให้คำตอบเธอเสียที่ไหนเพราะสิ้นเสียงความสงสัยชายหนุ่มก็ส่งความดุดันเข้ามาครอบเรียวปากเธออีกครั้งทันที คราวนี้กรวิชญ์เอาแต่ใจตัวเองมากกว่าเมื่อคืนเสียด้วยซ้ำ เขาควานลิ้นลึกเข้าไปในโพรงปากสาวหาความหวานหอม สัมผัสทั้งปากบนและล่างของเนตรภัทราจนมันแทบจะบวมเจ่อ

มือหนาล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ