บทที่ 20 คำขอโทษ
บทที่ 19
คำขอโทษ
กรวิชญ์นิ่งเงียบเอ่ยสิ่งใดไม่ออกเมื่อเนตรภัทราพูดแบบนั้นออกมา รู้สึกถึงความเจ็บแปลบ ๆ ที่อกข้างซ้ายมันมากเสียจนน้ำตาซึม เขายอมถอยกายออกมาแล้วหันหลังเดินขึ้นห้องของตนเองอย่างเงียบ ๆ เพียงลำพัง
“พี่ขอโทษเนตร...พี่ขอโทษ” เสียงทุ้มพร่ำบอกด้วยความเสียใจ จากนี้เขายอมรับความผิดพลาดของตั...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 ภรรยาตีทะเบียน
3. บทที่ 3 ไร้รัก
4. บทที่ 4 ถึงเกลียดแต่ยังรัก
5. บทที่ 5 คนไม่สำคัญ
6. บทที่ 6 ฮันนีมูนขม
7. บทที่ 7 คนใจร้าย
8. บทที่ 8 ไม่เคยคิดจะรัก
9. บทที่ 9 แตกสลาย
10. บทที่ 10 เงา
11. บทที่ 11 ภรรยาแสนชัง
12. บทที่ 12 อยากอย่า (หย่า) รัก
13. บทที่ 13 แรงหึง
14. บทที่ 14 ความจริง
15. บทที่ 15 ปีกข้างกาย
16. บทที่ 16 ไม่ห่างกาย
17. บทที่ 17 โง่งม
18. บทที่ 18 เอาคืน
19. บทที่ 19 เพียงเธอ
20. บทที่ 20 คำขอโทษ
21. บทที่ 21 ความจริงเรื่องที่ 2
22. บทที่ 22 เหนื่อยจนเกินรับไหว
23. บทที่ 23 สวัสดีเจ้าตัวน้อย
24. บทที่ 24 เหตุไม่คาดฝัน
25. บทที่ 25 ขอแค่ได้อยู่ข้าง ๆ
26. บทที่ 26 กายเคียงกัน
27. บทที่ 27 บ่วงรักมัดใจ
ย่อ
ขยาย
