บทที่ 22 เหนื่อยจนเกินรับไหว
บทที่ 21
เหนื่อยจนเกินรับไหว
เนตรภัทรากลับเข้ามายังบ้านหลังใหญ่ในช่วงหนึ่งทุ่ม นางกัลยากับนายพงษ์เทพที่เดินวุ่นอยู่หน้าประตูบ้านเมื่อเห็นลูกสะใภ้กลับเข้ามาแล้วก็รีบเร่งฝีเท้าเข้าไปหาเพราะความเป็นห่วงทันที
“หายไปไหนมาเนตร รู้ไหมว่าแม่กับพ่อเป็นห่วงเราขนาดไหนโทรไปก็ไม่รับ”
“เนตรขอโทษค่ะที่ทำให้เป็...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 ภรรยาตีทะเบียน
3. บทที่ 3 ไร้รัก
4. บทที่ 4 ถึงเกลียดแต่ยังรัก
5. บทที่ 5 คนไม่สำคัญ
6. บทที่ 6 ฮันนีมูนขม
7. บทที่ 7 คนใจร้าย
8. บทที่ 8 ไม่เคยคิดจะรัก
9. บทที่ 9 แตกสลาย
10. บทที่ 10 เงา
11. บทที่ 11 ภรรยาแสนชัง
12. บทที่ 12 อยากอย่า (หย่า) รัก
13. บทที่ 13 แรงหึง
14. บทที่ 14 ความจริง
15. บทที่ 15 ปีกข้างกาย
16. บทที่ 16 ไม่ห่างกาย
17. บทที่ 17 โง่งม
18. บทที่ 18 เอาคืน
19. บทที่ 19 เพียงเธอ
20. บทที่ 20 คำขอโทษ
21. บทที่ 21 ความจริงเรื่องที่ 2
22. บทที่ 22 เหนื่อยจนเกินรับไหว
23. บทที่ 23 สวัสดีเจ้าตัวน้อย
24. บทที่ 24 เหตุไม่คาดฝัน
25. บทที่ 25 ขอแค่ได้อยู่ข้าง ๆ
26. บทที่ 26 กายเคียงกัน
27. บทที่ 27 บ่วงรักมัดใจ
ย่อ
ขยาย
