บทที่ 12 อาหารกลางวัน

กรวิชญ์นั่งหน้าบูดอยู่บนเก้าอี้ผู้บริหาร แฟ้มเอกสารกองโตตรงหน้าไม่ได้ทำให้ความหงุดหงิดในใจลดลงเลยสักนิด กลิ่นหอมจางๆ จากกล่องข้าวสีพาสเทลที่วางอยู่มุมโต๊ะลอยมาแตะจมูกเป็นระยะ ยิ่งเตือนให้เขานึกถึงเงินหนึ่งแสนบาทที่เพิ่งจ่ายไปเมื่อคืน

เขาจ่ายเงินซื้อความสบาย แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือเมียที่ทำตัวเหมือนหุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ