บทที่ 23 หลบหน้า

จันทร์ฉายวิ่งกระหืดกระหอบกลับเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ปิดประตูดังปังแล้วรีบกดล็อกกลอนแน่นหนา หญิงสาวยืนหอบหายใจถี่ ยกมือขึ้นทาบอกซ้ายที่กำลังเต้นรัวแรงจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก ร่างกายของเธอยังสั่นสะท้านไม่หาย สัมผัสอุ่นจัดจากริมฝีปากของกรวิชญ์เมื่อครู่ยังคงฝังแน่นอยู่ในความรู้สึก

มันไม่ใช่การจูบแบบลึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ