บทที่ 78 78

เวลาผ่านไปชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่าอย่างเชื่องช้าดุจกัลป์กัลป์ของความทรมาน กานต์ธรยังคงนั่งนิ่งไม่ยอมลุกไปไหน แววตาสีเข้มจดจ้องมองบานประตูห้องคลอดทุกๆ วินาทีอย่างไม่ยอมละสายตา เสียงสายฝนภายนอกอาคารที่เคยพัดกระหน่ำรุนแรงเริ่มสงบลงและจางหายไป เหลือเพียงความเงียบงันปนตึงเครียดรอบกาย

​ปัง!

​เสียงประตูบาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ