บทที่ 100 เรียกร้อง

“พี่กับวิลล์เป็นห่วงหว้านะครับ ถึงได้หาคนมาดูแลพี่ไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับหว้าแม้แต่นิดเดียวครับ” เสียงห้าวทุ้มดังขึ้นเบาๆองสบตาหญิงสาวที่หลบดวงตาสีมรกตที่บอกรักเธอทางสายตา

“หว้าเข้าใจค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”

“เปลี่ยนจากขอบคุณเป็นอย่างอื่นได้มั้ยครับ”

“อะไรคะ”

“ก็จูบ”

“ไม่ค่ะ หว้าไปเตรียมกระเป๋าก่อนนะคะ”...