บทที่ 102 ประเจิดประเจ้อ

“พี่ว่าร่มรื่นดีเหมือนสวนบ้านหม่อมยายเลยครับ แต่ที่วังเก่าต้นไม้เยอะกว่าและเก่าแก่ดูอึมครึมน่ากลัวนานๆทีพี่ถึงเข้าไปกราบท่านตา” คลินท์เล่าให้หญิงสาวฟัง

“หว้าชอบมานั่งเล่นที่ศาลามากกว่าในบ้าน ว้ายย!.” ร่างสูงเพรียวเหยียบใบไม้พลาดไถลไปข้างหน้าก็ร้องออกมาเสียงดังด้วยความตกใจ

“เฮ้ยย!.” คลินท์ร้องเสียงดั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ