บทที่ 142 พยาบาลจำเป็น

“เอาเถอะครับ ถ้าผัวจ๋าได้ยาดีจากเมียจ๋ารับรองหายเลยครับ” คนป่วยโอดครวญมือไม้ไม่อยู่สุขจับนั่นลูบนี่บีบนวดไปทั่วกายนุ่มมือเรียวไล่ตะครุบให้หยุดมือหนาก็พลิกพริ้วลูบไล้ไปทั่วผิวกายเนียนนุ่มถอดเสื้อที่เกะกะออกทิ้งลงข้างเตียง

“แต่ว่า อื้ออ..” ริมฝีปากอิ่มนุ่มอ้าขึ้นเพื่อจะห้ามคลินท์กดริมฝีปากได้รูปก็ปิดป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ