บทที่ 145 ช้อบปิ้ง

"ดีเลย งั้นเฮียขอกินด้วยคนนะครับเมย์” วิลลี่ถือโอกาสของกินอาหารเช้ากับหญิงสาวซะเลยทำเอาเมษยาเซ็งแต่กลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกที่วิลลี่ยังยืนยันคำเดิมเธอจะรอดูว่าเขาจะทำได้มั้ย

“แต่เมย์มีแค่ข้าวต้มนะคะ”

“พี่กินได้ครับ ถ้าเป็นฝีมือเมย์”

“เฮ้อะ..” เสียงถอนหายใจกระแทกอย่างหงุดหงิดที่ทำอะไรเขาไม่ได้

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ