บทที่ 20 นางนกต่อ

“นันท์ห่วงแต่ลูกหว้าค่ะแม่”

“แม่ก็ห่วงแต่เราต้องปล่อยให้คิดเองจะประคบประหงมเหมือนเด็กๆไม่ได้ ลูกหว้าต้องดำเนินชีวิตด้วยตัวเองได้นะแม่นันท์”

“นันท์รู้ค่ะแม่แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ค่ะ”

“เราก็คอยเป็นกำลังให้ลูกหว้าไงล่ะ มีอะไรลูกหว้าก็มาปรึกษาเราเองแหละลูก” คุณเพ็ญนภาบอกลูกสาวปกติลูกหว้ามีเรื่องอะไรก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ