บทที่ 34 รำคาญ

“อุ้ยย..” เท้าเธอหยุดไม่ทันชนเข้ากับร่างสูงและเขาก็กอดเธอไว้เพื่อไม่ให้ล้ม “เอ่อ ขอโทษค่ะ” มือเรียวยกขึ้นดันแผงอกแกร่งออกชายหนุ่มที่เธอชนก็ปล่อยมือใบหน้าเรียวเงยขึ้นจะขอโทษชายหนุ่มที่เธอชนอีกครั้งกับอ้าปากค้างก็ผู้ชายที่เธอชนกลายเป็นนายมาเฟียไปได้ยังไง

“เมาเหรอ” คลินท์มองใบหน้าหวานแดงระเรื่อดวงตาโตจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ