บทที่ 85 คนหาย

“ขอบคุณมากค่ะคุณ โจ” รัตติยากรไม่เคยกลัวอย่างนี้มาก่อนเธออยู่เมืองไทยก็ใช้ชีวิตปกติไปไหนมาไหนก็ขับรถเองไม่มีบอดี้การ์ดนอกจากพี่เลี้ยงมาอยู่ที่นี่ชีวิตเธอเปลี่ยนไปเพราะวิลลี่ให้บอดี้การ์ดมาคอยดูแลรับส่งไปมหาวิทยาลัย

“เชิญครับรัตตี้” เอรีสเดินมาหาสองสาวแล้วผายมือให้รัตติยากรให้เดินไปกับเขามีลูกน้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ