บทที่ 27 ประหม่า

“อาเจ” เธอเรียกชื่อชายหนุ่มเบา ๆ

แม้จะไม่ค่อยมั่นใจ แต่ดีที่ชายหนุ่มยืนข้าง ๆ กายเธอ อย่างน้อยก็ทำให้แพรไหมมั่นใจขึ้นได้บ้าง สองมือจับมีดกรีดลงบนท้องคนไข้ ด้วยมืออันสั่นเทา

ใจเต้นโครม ๆ แทบทะลุมาด้านนอก ก่อนที่จะเสียความมั่นใจมากกว่านี้ มือหนาซ้อนมือบางกระชับ กดมีดลงให้ไวและมั่นคงที่สุด ก่อนที่คนไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ