บทที่ 44 จู่ๆ ก็เวียนหัว

เวลาสิบหกนาฬิกายี่สิบนาที

คนไข้ประมาณเจ็ดถึงแปดคนรอตรวจ แพรไหมคงทำหน้าที่ต่อไปแม้วันนี้ร่างกายไม่ค่อยเป็นใจเท่าไร

การซักถามคนไข้แต่ละคนกว่าจะจบ ไหนจะจดบันทึกและดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ ทำให้ลายตาซะอย่างนั้น เธอหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อผ่อนคลายในตัว

คนไข้คนสุดท้ายเดินพ้นประตู คุณหมอคนสวยนั่งนาน ๆ อาการปวดเม...