บทที่ 53 ฝากครรภ์

เขาดูดกลืนมูมมามเหมือนห่างหายมานาน ท้ายสุดคนบนร่างกระตุกเกร็ง เนื้อตัวชาไปหมด น้ำหวานไหลล้นตามแท่งเอ็นออกมาเปื้อนหน้าขาชายหนุ่ม เหงื่อไหลเปียกชุ่มร่างทั้งสอง

เจษฎารับรู้ว่าแพรไหมถึงฝั่งไปก่อนเขา สองแขนกอดรัดแน่นเด้งสะโพกอัดเน้น ๆ ก่อนปล่อยน้ำข้น ๆ ในร่องกลีบนุ่ม

สองมือประคองแผ่นหลังบางลงนอนบนที่นอ...