บทที่ 67 อารักน้องแพร

ต่อว่าหญิงสาวกินจนไม่รู้เรื่อง เป็นพี่เป็นน้องหน่อยเถอะ จะโดนเขากำราบแน่ ๆ ยิ่งเป็นผู้หญิงยิงเรือ ปล่อยเนื้อปล่อยตัวมันได้ที่ไหนกัน สังคมทุกวันนี้ยิ่งน่ากลัว ไม่กลัวถูกลากไปข่มขืนแล้วฆ่าหมกป่าหรืออย่างไรวะ เขาโมโหโดยไม่มีสาเหตุ

“ยัยขี้เมา” เม็ดเหงื่อผุดเกาะตามใบหน้า ลำพังเขาเองก็เมาใช่น้อย

“ผู้หญิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ