บทที่ 5 อีกครั้งนะ

ความเสียดเสียวที่ได้รับทำให้ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา  เขาจับเรียวขาเธอขึ้นพาดบ่าแล้วขยับเอวสอบเข้าออกรุนแรง เข้าสุดออกสุดและทุกครั้งเขาจะเหลือเพียงส่วนหัวไว้เท่านั้น จากนั้นก็ดันทั้งแท่งเข้าไปสุดลำ 

“อึก...อึก”

เสียงครางปนเสียงสะอึกสะอื้น เธอรู้สึกว่าร่างกายรับความเสียวซ่านนี้ไม่ไหว ร่างทั้งร่างสั่นคลอนไปตามการเคลื่อนไหวของเขา จนกระทั่งร่างกายเธอเกร็งกระตุกคาลำเอ็น  เอเดรียนรับรู้ถึงแรงตอดรัดเพราะถึงจุดออกัสซั่มแต่เขายังเคลื่อนไหวไม่หยุด ยิ่งน้ำรักหลั่งออกมามากก็ทำให้การสอดใส่เข้าออกได้ดียิ่งขึ้น  เขาเหมือนอยากให้ทุกอย่างดำเนินต่อไปไม่จบสิ้น 

เธอครวญครางวิงวอนขอในสิ่งที่ไม่รู้ว่าคืออะไร ร่างกายสั่นระริกเพราะถูกกระตุ้นไม่หยุดหย่อน เธอได้ยินเสียงหายใจแรงของเขาและเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ทั้งเจ็บทั้งเสียวจู่ๆ เขาก็ยกขาเธอลงจากบ่า เขาโน้มตัวลงจนแนบชิด ปลายเท้าเหยียดยาวแล้วกระเด้าเอวถี่รัว ร่างเล็กเหมือนถูกกดให้จมไปบนที่นอน เอวสอบขยับอย่างบ้าคลั่ง  เธอถูกลำเอ็นกระหน่ำตอกตรึงได้แต่ครวญครางและเผลอจิกเล็บกับต้นแขนของเขา เล็บที่ตัดสั้นเรียบร้อยไม่ได้ทำให้เขาเจ็บแต่เขากลับยิ้มพอใจ ช่องทางที่คับแคบราวกับเกิดมาเพื่อเป็นของเขา 

“คะ..คุณ...ฉัน..ไม่ไหว อ๊ะ อึก...”  

“อีกนิด ใกล้แล้ว”

จังหวะเข้าออกรุนแรงถี่รัว ทั้งเสียงครวญครางและเสียงหายใจต่ำๆ ของเขาผสานไปกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ปลายถันถูกเสียดสีทั้งเจ็บแปลบและเสียดเสียว จุดอ่อนไหวถูกกระตุ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า คราวนี้ศิศิรารู้แล้วว่าตัวเองกำลังจะเสร็จอีกครั้ง  เธอกอดรัดร่างกำยำแน่นขึ้นแรงขมิบรัดเพราะถึงจุดสุขสมทำให้ชายหนุ่มไม่อาจต้านทานได้อีก เขาแหงนหน้าคำรามและปลดปล่อยความต้องการที่กักขังไว้จนหมดสิ้น

สองแขนที่กอดร่างใหญ่ค่อยๆ เลื่อนลงตกข้างตัว หญิงสาวไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะขยับปลายนิ้ว เอเดรียนผ่อนลมหายใจแล้วยันกายขึ้นตามด้วยถอนแก่นกายออก เขามองลำเอ็นที่สวมถุงยางอนามัยมีคราบเลือดจางๆ 

ผู้หญิงคนนี้ยังเวอร์จิ้น ??? 

ศิศิราปรือตาขึ้นเมื่อรู้ว่าเขาจัดท่าให้เธอนอนอย่างสบายและยังห่มผ้าให้อีก แบบนี้เรียกวันไนท์สแตนด์ (One Night Stand)ใช่ไหม  เสร็จภารกิจแล้วเธอควรรีบลงจากเตียงแล้วหนีออกไปไม่ให้รู้ว่าใครเป็นใคร แต่สภาพนี้เธอหมดเรี่ยวแรงแม้แต่จะขยับตัว  เธอหลับตาลงอย่างอ่อนล้า บอกตัวเองว่าขออีกสิบนาทีแล้วจะรีบแผ่นออกไปทันทีเหมือนที่เคยอ่านเจอในนิยาย 

เอเดรียนไม่เคยทำอย่างนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน เขามองร่างที่ผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนล้าแล้วก็ยืนสับสนอยู่ครู่หนึ่งแล้วตัดสินใจเดินตัวเปล่าไปหยิบเสื้อผ้าของเธอที่หล่นอยู่ตรงประตูรวมทั้งกระเป๋าถือของเธอ  คนอย่างเอเดรียนไม่เคยต้องสนใจคำว่ามารยาท เขาเปิดกระเป๋าค้นดูบัตรต่างๆ ของเธอแล้วก็มั่นใจว่าไม่เคยรู้จักหรือคุ้นเคยกับนามสกุลของเธอมาก่อน 

แล้วใครส่งเธอมา

Destiny ?  เรื่องพวกนี้มันมีแต่ในนิยายน้ำเน่าทั้งนั้น

เจ้าของร่างสูงโปร่งตัดสินใจเข้าไปอาบน้ำ เพื่อความเย็นจะช่วยให้เขากลับมาเป็นเอเดรียน วูลฟ์ ที่ไม่หวั่นไหวกับเรื่องไร้สาระพวกนี้  แต่เมื่อกลับออกมาก็พบคนตัวเล็กที่หลับอย่างผ่อนคลาย เขาก็ยิ้มเยาะออกมาทันที 

ให้ตายสิ! ไม่รู้จักระแวงบ้างหรือไง 

เขาไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนมานอนร่วมเตียงและไม่ชอบให้ใครค้างคืนบนเตียงของเขา แต่เขาก็ไม่ใช่สุภาพบุรุษที่จะเสียสละเตียงกว้างไปนอนโซฟา  เขาโน้มตัวลงหวังจากปลุกให้เธอออกไป แต่กลับพบว่าใบหน้ายามหลับนี้น่ามองไม่น้อย  เอเดรียนมีปัญหาเรื่องการนอนหลับ เขาหลับยากและไม่ค่อยหลับลึก หลายครั้งที่ต้องพึ่งยานอนหลับซึ่งมันไม่ดีกับเขานัก  อันที่จริง เขาเคยใช้เซ็กส์บำบัดเพื่อให้ตนนอนหลับหลังเสร็จกิจกรรม แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะได้ผล

ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนบนที่ว่างขายกายหญิงสาวแปลกหน้า ชื่อนามบัตรประชาชนของเธอคือ ศิศิรา ถ้าจำไม่ผิดแปลว่าน้ำหรือน้ำค้าง  เอเดรียนเป็นชาวอังกฤษเชื้อสายไอริชที่มีมารดาเป็นคนไทย การพูดภาษาไทยไม่ใช่เรื่องยากร่วมทั้งการอ่านและเขียน นั้นทำให้บิดาถีบเขามาดูแลกิจการที่นี่ หรืออันที่จริงเขาสร้างเรื่องไว้มากพอตัว จำเป็นต้องให้คนในตระกูลวูลฟ์จัดการก่อนที่ญาติผู้น้องของเขาจะแต่งงาน  

กลิ่นหอมจางๆ จากกายของหญิงสาว ทำให้เขานึกถึงวินาทีที่เธอเดินผ่านเข้ามาในลิฟต์ ขณะที่ใจลอยไปชั่วขณะ ร่างเล็กก็พลิกตัววาดแขนมาโอบกอดเขา ใบหน้าของเธอขยับเข้าใกล้ ท่าทางเชื่องราวลูกแมวตัวน้อย  ริมฝีปากเผยอขึ้นผ่อนลมหายใจนั้นดึงดูความสนใจหมดสิ้น  แค่ฝ่ามือน้อยๆ วางบนแผ่นอกเปลือยเปล่ากลับทำให้ชีพจรเขาเต้นแรงและอะไรทีเหมือนจะหลับไปนั้นก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง

ศิศิรารู้สึกว่าพลิกตัว แต่เธอเหนื่อยจนไม่ทันได้ต่อต้าน ได้ยินเสียงพึมพำกับลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดที่ใบหู ทำให้ดวงตาที่ปิดอยู่ปรือขึ้นอีกครั้ง

“อีกครั้งนะ”

“อะไรนะคะ”  เธอถามทั้งที่ยังสับสนอยู่  แล้วเธอก็ได้คำตอบเมื่อเรียวขาถูกยกขึ้นตามนิ้วกร้านที่เข้ามากวาดในช่องทางคับแคบ

“คุณ...ฉันไม่ไหว..อึก...ขอ พักก่อน..อ๊ะ”

“คุณไม่ต้องทำอะไร เดี๋ยวผมทำเอง”

เสียงหัวเราะในคอดังขึ้นก่อนที่จะตามด้วยเสียงครางกระเส่าของหญิงสาว และเขาก็ทำตามที่พูดไว้จริงๆ เพราะศิศิรากลายเป็นตุ๊กตาให้เขาจับพลิกตัวไปมาได้ตามใจ 

คำว่า ‘อีกครั้ง’ ของเขาเหมือนยาวนานไม่สิ้นสุดจริงๆ