บทที่ 49

มุมมองของเอลล์

แบรดก้มมองฉัน สีหน้าของเขาอ่อนลงเมื่อสบตากัน

โดยไม่ทันคิด ฉันคว้ามือเขาไว้ บีบแน่นด้วยความตื่นเต้น “จริงเหรอคะ? ฉันกลับไปได้จริงๆ ใช่ไหม?”

สายตาแบรดตกลงไปที่นิ้วฉันซึ่งกุมมือเขาอยู่ มีบางอย่างวูบผ่านบนใบหน้าเขา—ไม่ใช่ความรังเกียจหรือหงุดหงิดอย่างที่ฉันคาดจากคนที่หมกมุ่นเรื่องพื้นที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ