บทที่ 64

เช้าวันถัดมา ฉันนั่งตรงข้ามแบรดที่โต๊ะอาหารเช้า เราทั้งคู่ติดอยู่ในความเงียบอึดอัด ไม่มีใครเอ่ยคำใดตั้งแต่นั่งลง เสียงเดียวที่ได้ยินมีเพียงเสียงช้อนส้อมกระทบจานกระเบื้องเบา ๆ กับเสียงกรอบแกรบเป็นครั้งคราวเวลามีใครเอื้อมหยิบอะไรสักอย่าง

เมื่อคืนแบรดไม่ได้กลับเข้าห้องนอนใหญ่ เรากลับไปนอนแยกห้องอีกครั...