บทที่ 47 เตรียมจัดการเรื่องงานก่อนออกเดินทาง

จื่อหนิงที่เพิ่งก้าวเท้าพ้นประตูคุกใต้ดิน ยังไม่ทันได้เอ่ยอันใดกับซื่อจื่อน้อย ร่างบางก็ต้องสะดุ้งตัวโยน เมื่อมีน้ำเสียงดุดันเอ่ยขึ้นพร้อมกับมือหนาที่จับไหล่บางเอาไว้

หมับ! “เจ้าเป็นอันใดหรือไม่จื่อหนิง เหตุใดถึงได้ลงไปด้านล่างกันเองโดยที่ไม่มีเปิ่นหวาง”

เฮือก! ขวับ “ทะ ทะ ท่านอ๋อง”

“เสด็จพ่อ!”

หลี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ