บทที่ 111 ตุ๊กตาหน้ารถหน้าตึง

ภามสวนกลับเสียงกร้าว สันกรามแกร่งนูนเด่นจากการขบกรามแน่น

"พี่จะไม่มีวันยอมให้เธอไปเป็นของใครทั้งนั้น!"

"คุณมันเห็นแก่ตัว! แค่เห็นว่าเด็กในปกครองที่เคยหัวอ่อนยอมทำตามคำสั่งทุกอย่างเริ่มมีชีวิตเป็นของตัวเอง คุณก็แค่ทนไม่ได้ที่สูญเสียอำนาจควบคุมไปเท่านั้นแหละ!"

เสียงปะทะคารมที่ดังลอดออกมาจากบานประตูไม้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ