บทที่ 140 ผลไม้ที่สุกงอมตามกาลเวลา

แสงแดดสีทองยามเช้าทาบทาลงบนยอดเจดีย์สีขาวบริสุทธิ์ภายในวัดป่าที่ตั้งอยู่ห่างไกลจากความวุ่นวาย สายลมเย็นสบายพัดเอื่อยหยอกล้อกับใบของต้นโพธิ์ใหญ่จนเกิดเสียงเสียดสีกันเบาๆ คลอเคล้าไปกับเสียงนกร้อง กลิ่นหอมจางๆ ของดอกโมกข์และควันธูปที่ลอยอวลอยู่ในอากาศ ช่วยขับกล่อมจิตใจให้รู้สึกสงบร่มเย็น

ใต้ร่มไม้ใหญ่ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ